تاریخچه فرش دستباف پازیریک

در این مقاله قالیشویی به معرفی تاریخچه فرش دستباف پازیریک می پردازیم. پازیریک یکی از قدیمی ترین تابلو فرش در جهان, فرش پازیریک می باشد که در سال 1947 پیدا شده است.

جزئیات فرش معروف پازیریک:

هنر ساخت فرش احتمالا در دشت های آسیای مرکزی در چند هزار سال پیش می باشد. عشایر به منظور حفاظت از خود در برابر سرمای زمستان نیاز داشتند که از چیزی به سبکی پوست و پشم گوسفندان استفاده نمایند. در همان زمان آن ها اقدام به ساخت دکوراسیون برای چادر خود نمودند. مواد لازم و بکار رفته در تار و پود لوازم و فرش ها از گله گوسفندان و بز تهیه می شود.

کارگاه های بافندگی:

کارگاه های بافندگی, در ساده ترین شکل خود از دو دنده چوب که بر روی زمین تعبیه شده بود و بین آن ها تار و ریسمان بسته شده بود, ساخته شده بودند. این دستگاه ها بافندگی افقی که هنوز هم توسط عشایر استفاده می گردد, این مزیت را دارند که  آن ها به راحتی جمع می شوند و می توان آن را به محل کمپ بعدی انتقال داد.

اگوها در این نوع فرش های اولیه, از نقوش هندسی یا منحنی تشکیل شده اند.

کشف پازیریک:

فرش دستباف از مواد نا پایدار و کشف شده بسیار قدیمی تشکیل شده است که نایاب هستند. قدیمی ترین فرش شناخته شده در سال 1947 در طی یک حفاری در سیبری پیدا شده است. پس از آن جایی که فرش کشف شده را بر روی فرش نام گذاری نمودند به نام فرش پازیریک یا فرش گومی آلتایی. مقیاس فرش 183*200سانتی متر می باشد و تراکم گره آن 360000 گره در مترمربع می باشد. ساختمان این فرش بسیار شگفت آور می باشد و چگالی گره آن بالاتر از فرش های امروزه می باشد که در فروشگاه ها دیده می شود.

نقوش پازیریک:

نقش جنگجویان در حاشیه این فرش به وضوح مشخص است. این فرش احتمالا در ارمنستان یا ایران حدود 400 سال پیش از میلاد ساخته شده بود. وقتی این فرش را پیدا کردند, عمیقا در داخل یک بلوک یخ, یخ زده شده بود, که به این دلیل است که بسیار خوب حفظ شده است.

فرش گبه که منگوله دار شده است, به همان شیوه ای تولید می گردد که برای صد ها سال تولیده می شده است.